Παραγωγή προσωπικών ψηφιακών αφηγήσεων μέσα από τη δημιουργική ανάγνωση του παρελθόντος: η συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης στην Κέρκυρα: μια πρόταση για τον συνδυασμό προφορικής αφήγησης, δημιουργικής γραφής και νέων τεχνολογιών με σκοπό την παραγωγή προσωπικών ψηφιακών αφηγήσεων στο μουσείο και στο σχολείο

Abstract

The thesis is about an action research that has been done with a group of teenagers from the Third Grade of the Greek High School, in a school on Corfou island, Greece. Having as a starting point the practice of storytelling and its particular characteritics depending on the medium that it is exercised (oral speech, written or digital 'speech'), the research focuses on the creative reading of the past in the school and in the museum context by teenagers, inspired by the History and the Arts. The research is based on theories such as The Multiple Intelligensces Theory (H. Gardner), Ermeneutics, The Theories of Reception and Aesthetic Response (Jauss, Iser) and the theory of J. Bruner connecting the narrative with the knowledge. These therories have been selected because the complex nature and the cross curricular approach of the subject of the thesis combines various scientific fields from History, Literature, Museum Studies, Museum Education, New Technologies in the museum and in the school. The aim is to use these theories into action in order to encourage museums and schools to adopt various practices, especially the practice of digital storytelling, when having a history lesson or when visiting a museum. Hopefully, the procedure of the production of digital stories will offer to teenagers a new way of meaning making, a meaning made by them, enriched by their experiences, ideas and aesthetics.

Πρόκειται για μία έρευνα – δράση που πραγματοποιήθηκε σε τμήμα της Γ΄Γυμνασίου σε σχολείο της Κέρκυρας. Με όχημα την πρακτική της αφήγησης και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που αυτή προσλαμβάνει ανάλογα με το αν ασκείται στον προφορικό, γραπτό ή ψηφιακό λόγο, η έρευνα εστίασε στη δημιουργική ανάγνωση του παρελθόντος στο σχολείο και στο μουσείο από τους εφήβους, αντλώντας έμπνευση από την Ιστορία και την Τέχνη. Στην παρούσα έρευνα αξιοποιούνται θεωρίες όπως η Θεωρία της Πολλαπλής Νοημοσύνης του H. Gardner, η Ερμηνευτική, οι θεωρίες της Πρόσληψης και της Αισθητικής Ανταπόκρισης (Jauss, Iser) και τη θεωρία του J. Bruner για την αφήγηση ως γνώση καθώς η σύνθετη φύση και διαθεματική προσέγγιση του υπό εξέταση θέματος αγγίζει πεδία όπως της Ιστορίας, της Λογοτεχνίας, της Μουσειολογίας, της Μουσειοπαιδαγωγικής, των Νέων Τεχνολογιών στο μουσείο και στο σχολείο. Το ερευνητικό ενδιαφέρον εντοπίζεται στην αξιοποίηση στοιχείων αυτών των θεωριών στην πράξη με σκοπό την ενθάρρυνση των μουσείων και των σχολείων να υιοθετήσουν πρακτικές, συγκεκριμένα αυτή της ψηφιακής αφήγησης, με σκοπό τόσο το μάθημα της Ιστορίας όσο και η επίσκεψη σε ένα μουσείο να αποκτήσουν για αυτούς νέο νόημα, ένα νόημα που οι ίδιοι θα έχουν μάθει πώς να το δομούν και να το εμπλουτίζουν χρησιμοποιώντας τις δικές τους εμπειρίες, απόψεις και αισθητική.