Οντογένεση του πεπτικού συστήματος και του ματιού και συσχέτιση με την διατροφική συμπεριφορά στα είδη Μαγιάτικο (Seriola dumerili), Κρανιός (Argyros...

Abstract

Τhe ontogeny of the digestive and the vision system was examined along with the plasticity of their related organs in three farmed species - meagre (Argyrosomus regius), greater amberjack (Seriola dumerili) and common dentex (Dentex dentex). The main objective of this study was to provide enhanced rearing protocols for a better biological and productive performance. All species were reared with mesocosm technology. The comparison of the two systems (digestive and vision) has shown that meagre has higher ontogeny rates than that of the other two species. The percentage of fat deposits on the liver, as an indicator for feeding malnutrition, had lower values for meagre, compared to these of common dentex and greater amberjack. The above statement is closely related to the feeding protocol used as well as to the ontogenetic rate of the digestive system. Considering the photopic sensitivity, common dentex presented the highest value, followed by greater amberjack and meagre. Meagre was the species with the highest scotopic sensitivity compared to the other two species. Greater amberjack and common dentex presented the highest visual acuity after the metamorphosis. Differences were also observed in food preferences, between different feeding protocols, but also among the various developmental stages, indicating a connection with the development and efficiency of both vision and digestive system. Based on the above results, it can be concluded that the feeding protocols used in greater amberjack and common dentex rearing process need to be reconsidered, while the rearing protocol for meagre is efficient enough. Further research is still missing, focusing on the abiotic factors, associated with the light conditions on the larvae rearing procedure. The results of this study can be used for the modification of the rearing practices through targeted changes in order to obtain optimum production results.

Στην παρούσα διατριβή μελετάται η οντογένεση του πεπτικού και οπτικού συστήματος καθώς και η πλαστικότητα των οργάνων των παραπάνω συστημάτων στην συναγρίδα (Dentex dentex), στον κρανιό (Argyrosomus regius) και στο μαγιάτικο (Seriolla dumerili), με στόχο την βελτιστοποίηση των πρωτοκόλλων διατροφής τους για την επίτευξη των βέλτιστων παραγωγικών αποτελεσμάτων. Και τα τρία είδη εκτράφηκαν με την τεχνολογία του μεσοκόσμου. Τα κύρια διατροφικά συστατικά τα οποία εμπεριέχονταν στο πρωτόκολλο εκτροφής που χορηγήθηκε ήταν, τα Τροχόζωα του γένους rachionus plicatilis, οι ναύπλιοι Artemia sp. και η βιομηχανική τροφή. Από τη συγκριτική περιγραφή της οντογένεσης των οργάνων τόσο του πεπτικού όσο και του συστήματος όρασης, προκύπτει ότι ο κρανιός παρουσιάζει ταχύτερο ρυθμό οντογένεσης των περισσοτέρων δομών σε σχέση με τα άλλα δύο είδη. Ο δείκτης διατροφικής καταπόνησης, δηλαδή το ποσοστό εναπόθεσης λίπους στο συκώτι, έδειξε ότι η συναγρίδα και το μαγιάτικο εμφανίζουν μεγαλύτερη καταπόνηση σε σχέση με τον κρανιό. Μια περίοδος διατροφικής καταπόνησης εμφανίστηκε στον κρανιό και αυτή κατά την μετάβαση από την ζωντανή τροφή στην βιομηχανική τροφή. Αντιθέτως στην συναγρίδα και στο μαγιάτικο εμφανίστηκε μια ακόμη περίοδος διατροφικής καταπόνησης κατά την οποία γινόταν κατανάλωση κυρίως ζωοπλακτονικων οργανισμών. Το αποτέλεσμα αυτό συσχετίζεται με το πρωτόκολλο διατροφής που χρησιμοποιήθηκε και τους ρυθμούς οντογένεσης του πεπτικού συστήματος. Όσον αφόρα την ικανότητα όρασης κάτω από υψηλές εντάσεις φωτός (φωτοπική όραση) μεγαλύτερη ευαισθησία παρουσίασε η συναγρίδα, ακολουθούν το μαγιάτικο και ο κρανιός. Ο κρανιός είναι το είδος με την μεγαλύτερη ικανότητα όρασης κάτω από χαμηλές εντάσεις φωτός (σκοτοπική ευαισθησία) και ακολουθούν το μαγιάτικο και η συναγρίδα. Το μαγιάτικο και η συναγρίδα παρουσιάζουν μεγαλύτερη οπτική οξύτητα από τον κρανιό μετά το στάδιο της μεταμόρφωσης. Και τα τρία είδη που μελετήθηκαν παρουσίασαν διαφορετική προτίμηση - επιλεκτικότητα για τις τροφές που συμπεριλήφθηκαν στο πρωτόκολλο διατροφής τους. Ο κρανιός κατανάλωσε σε σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα όλες τις τροφές που το χορηγήθηκαν. Η συναγρίδα εμφάνισε καθυστέρηση στην κατανάλωση της βιομηχανικής τροφής όπως και το μαγιάτικο το οποίο όμως εμφάνισε μια επιπλέων καθυστέρηση κατά την διάρκεια της κατανάλωσης των 14 Τροχόζωων. Ο βαθμός επιλεκτικότητας διέφερε επίσης μεταξύ των διαφορετικών αναπτυξιακών σταδίων του ίδιου είδους γεγονός που συσχετίζεται με τον βαθμό ανάπτυξης και λειτουργικότητα της όρασης και του πεπτικού συστήματος. Βάση των παραπάνω αποτελεσμάτων φαίνεται ότι ο σχεδιασμός του διατροφικού πρωτοκόλλου εκτροφής στο μαγιάτικο και την συναγρίδα χρήζει βελτιώσεων. Στο μαγιάτικο θα πρέπει πριν την χορήγηση των τροχώζωων να χορηγούνται μικρότερου μεγέθους ζωοπλαγκτονικοί οργανισμοί. Στην συναγρίδα θα πρέπει να καθυστερήσει η χορήγηση των ναύπλιων Artemia sp. και να αυξηθεί ο χρόνος διατροφής της με τροχόζωα. Αντιθέτως, το διατροφικό πρωτόκολλο εκτροφής του κρανιού δεν χρειάζεται περαιτέρω αλλαγές. Και για τα τρία είδη που μελετήθηκαν απαιτείται περισσότερη μελέτη στις αβιοτικές συνθήκες που σχετίζονται με τις φωτεινές καταστάσεις που επικρατούν στο χώρο της εκτροφής. Οι πληροφορίες που παρέχει αυτή η μελέτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατάλληλα και με στοχευόμενες πλέον παρεμβάσεις τόσο στα πρωτόκολλα διατροφής και εκτροφής όσο και στην διαχείριση του ζωικού κεφαλαίου προκειμένου να επιτευχθούν βέλτιστα παραγωγικά αποτελέσματα.