ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ (1839-1912). ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ-ΣΥΝΑΓΩΓΕΣ-ΤΖΑΜΙΑ

Abstract

THE PRESENT THESIS INVESTIGATES THE EVOLUTION OF RELIGIOUS ARCHITECTURE AT THESSALONIKI DURING THE PERIOD 1839-1912. THIS PERIOD, WHICH COMMENCES WITH THE INITIATION OF TANZIMAT AT THE OTTOMAN EMPIRE IN 1839 AND ENDS WITH THE LIBERATION OF THESSALONIKI BY THE GREEKS IN 1912, IS ONE OF THE MOST INTERESTING PHASES OFTHE CITY'S LIFE. DURING THIS PHASE AN EXTRAORDINARY FLOURISHING OF RELIGIOUS ARCHITECTURE, WITH A CONCURRENT GRADUAL TRANSITION FROM POST-BYZANTINE ARCHITECTURE TO ECLECTISISM TOOK PLACE. THE TERM RELIGIOUS ARCHITECTURE ENCOMPASSES THE CULT-BUILDINGS OF ALL RELIGIONS OR DOGMAS FOUND IN THESSALONIKI. THUS THE THESIS DEALS WITH THE CHURCHES, THE SYNAGOGUES AND THE MOSQUES WHICH WERE EITHER CONSTRUCTED OR RENOVATED BETWEEN 1839-1912. (SHORTENED)

Η ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΤΡΙΒΗ ΔΙΕΡΕΥΝΑ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΝΑΟΔΟΜΙΑΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 1839-1912. Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΑΥΤΗ, ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΤΑΝΖΙΜΑΤ ΣΤΗΝ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΣΤΑ 1839 ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΑ 1912, ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΦΑΣΕΙΣΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ, ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΘΗΣΗ ΤΗΣ ΝΑΟΔΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΤΑΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΚΛΕΚΤΙΚΙΣΤΙΚΗ. ΜΕ ΤΟΝ ΟΡΟ ΝΑΟΔΟΜΙΑ ΥΠΟΔΗΛΩΝΕΤΑΙ Η ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΘΝΟΤΗΤΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΑΥΤΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. ΔΗΛΑΔΗ ΗΔΙΑΤΡΙΒΗ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΟΓΜΑΤΩΝ, ΤΙΣ ΕΒΡΑΙΚΕΣ ΣΥΝΑΓΩΓΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΑ ΤΖΑΜΙΑ ΠΟΥ ΟΙΚΟΔΟΜΗΘΗΚΑΝ 'Η ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΤΗΚΑΝ ΣΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ 1839- 1912. (ΠΕΡΙΚΟΠΗ)