Ποιοτικά χαρακτηριστικά του διασωζόμενου και αυτομεταγγιζόμενου αίματος και οι επιπτώσεις τους στον καρδιοχειρουργικό ασθενή

Abstract

Background: The cell saver technique is well established in the perioperative blood management of patients undergoing cardiac surgery, but there still arise some concerns, concerning its safety of use and its effect on postoperative complications. Objective: The aim of this study was to describe in detail the qualitative characteristics of the centrifuged product and to investigate its potential effect on restoring hemoglobin concentration, differentiating bleeding and transfusion rates, as well as affecting the rate of postoperative complications in cardiac surgery. Methods: Adult cardiac surgery patients submitted to extracorporeal circulation were randomly and prospectively selected to receive the centrifuged product of a cell saver apparatus. Qualitative and bacteriologic analysis of the concentrate was carried out before and after centrifugation and the total of hospital stay or 30 days transfusions and perioperative complications, according to the UDPB and ECPO guidelines, was recorded. Their incidence was compared between study and control groups. Results: A total of 209 patients were studied, 99 patients in the cell saver group and 110 in the control group. Patients in the cell saver group presented slightly higher hemoglobin concentrations postoperatively and almost identical bleeding and transfusion rates albeit with a tendency for prolongation of prothrombin time. There were no significant differences in postoperative complications rates between groups and better oxygenation indexes were revealed. Conclusions: The perioperative use of the cell saver concentrate affects neither bleeding or transfusion rate nor the postoperative complications rate, despite a tendency for coagulation disturbances in adult cardiac surgery patients.

Υπόστρωμα: Η τεχνική της κυτταρικής διάσωσης είναι καλά εδραιωμένη στην περιεγχειρητική διαχείριση αίματος των ασθενών που υποβάλλονται σε καρδιοχειρουργική επέμβαση. Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν ορισμένες ανησυχίες αναφορικά με την ασφάλεια της χρήσης, την αποτελεσματικότητά της και την επίδρασή της στις μετεγχειρητικές επιπλοκές. Σκοπός: Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν τόσο να περιγράψει λεπτομερώς τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του συλλεχθέντος από το χειρουργικό πεδίο και φυγοκεντρημένου αίματος όσο και να διερευνήσει τις πιθανές επιδράσεις της επαναχορήγησής του στην αποκατάσταση της συγκέντρωσης της αιμοσφαιρίνης, στα ποσοστά αιμορραγίας και μετάγγισης, καθώς και στις μετεγχειρητικές επιπλοκές στην καρδιοχειρουργική. Μέθοδοι: Οι ενήλικες ασθενείς που υποβλήθηκαν σε καρδιοχειρουργική επέμβαση με χρήση εξωσωματικής κυκλοφορίας επιλέχθηκαν τυχαία και προοπτικά για να λάβουν το φυγοκεντρημένο προϊόν μιας συσκευής ανάκτησης ερυθροκυττάρων. Πραγματοποιήθηκε ποιοτική και βακτηριολογική ανάλυση του συμπυκνώματος πριν και μετά τη φυγοκέντρηση και καταγράφηκαν για το σύνολο της παραμονής στο νοσοκομείο ή για τις πρώτες 30 ημέρες οι μεταγγίσεις και οι περιεγχειρητικές επιπλοκές, σύμφωνα με τις οδηγίες UDPB και ECPO. Η επίπτωσή τους συγκρίθηκε μεταξύ ομάδων μελέτης και μαρτύρων. Αποτελέσματα: Συνολικά μελετήθηκαν 209 ασθενείς, 99 ασθενείς στην ομάδα προστασίας κυττάρων (ομάδα μελέτης-cell saver) και 110 ασθενείς στην ομάδα ελέγχου. Οι ασθενείς στην ομάδα μελέτης παρουσίασαν ελαφρώς υψηλότερες συγκεντρώσεις αιμοσφαιρίνης μετεγχειρητικά και σχεδόν ταυτόσημες αιμορραγίες και ρυθμούς μετάγγισης, παρά την τάση για διαταραχές πήξης. Δεν υπήρξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στα ποσοστά μετεγχειρητικών επιπλοκών μεταξύ των ομάδων και αποκαλύφθηκαν καλύτεροι δείκτες οξυγόνωσης.