Μελέτη του πυρετού σε ασθενείς με οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

Abstract

Fever is a common medical complication in patients with acute stroke and its presence has been associated with poor outcome. Although, the most frequent etiology of fever is an infectious process, a focus of infection cannot be often identified and it is thus attributed to the cerebral lesion itself (fever of central origin). The aim of our study was to evaluate the effect of fever on stroke outcome and to define the specific characteristics that influence the prognosis. We also investigated whether serum procalcitonin (PCT) and C-reactive protein (CRP) levels could be used as markers of infection in feverescent patients. The presence of fever was found to be an independent predictor for having ΒI score <50 at three months. Moreover, older age (>80 years), early onset of fever (<24h), the type of stroke intracerebral hemorrhage, cardioembolic ischemic stroke) and hospitalization in both stroke unit and medical ward were associated with poor prognosis. We also found that serum PCT is a useful marker in the diagnosis of infection in patients with acute stroke and fever, since its levels were not related to patients' age, level of consciousness, and neurological status on admission. In conclusion, our prospective study showed that the presence of fever aggravates prognosis in stroke patients and serum PCT levels could be used as a marker for differentiating patients with FDI from patients with FOCO.

Είναι γνωστό ότι ο πυρετός αποτελεί κοινή επιπλοκή στους ασθενείς με Α.Ε.Ε. και σχετίζεται με πτωχή πρόγνωση. Αν και το συνηθέστερο αίτιο του εμπύρετου είναι οι λοιμώξεις (FDI) σε αρκετές περιπτώσεις ο εργαστηριακός έλεγχος δεν αναδεικνύει την ύπαρξη παθογόνου μικροοργανισμού και ο πυρετός αποδίδεται στην νευρολογική βλάβη (πυρετός κεντρικής αιτίας) (FOCO). Σκοπός της μελέτης μας ήταν να διερευνήσουμε την επίδραση του πυρετού στην μακροχρόνια αποκατάσταση των ασθενών με Α.Ε.Ε. και επιπλέον να εντοπίσουμε παραμέτρους που μπορεί να επηρεάζουν την πρόγνωση. Επίσης, αναζητήσαμε ορολογικούς δείκτες που θα μπορούσαν να διαφοροδιαγνώσουν τον πυρετό λοιμώδους από κεντρικής αιτίας, όπως η προκαλσιτονίνη (PCT) και η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP). Τα αποτελέσματα μας έδειξαν ότι η παρουσία πυρετού στους ασθενείς με Α.Ε.Ε. αποτελεί ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα μειωμένης αποκατάστασης, αφού συνδυαζόταν με ΒΙ <50 στους 3 μήνες. Επιπρόσθετοι παράγοντες κακής πρόγνωσης ήταν η μεγάλη ηλικία (>80 ετών), η πρώιμη εμφάνιση πυρετού (<24h), ο τύπος του Α.Ε.Ε. (η ενδοεγκεφαλική αιμορραγία και το καρδιοεμβολικό είχαν τη χειρότερη πρόγνωση) και η συνδυασμένη νοσηλεία στη μονάδα Α.Ε.Ε. και τον κοινό θάλαμο. Επιπλέον, δείξαμε ότι η προκαλσιτονίνη ορού μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν δείκτης διάγνωσης του πυρετού λοιμώδους αιτιολογίας στους ασθενείς με Α.Ε.Ε., αφού τα επίπεδα της δεν σχετίζονται με την ηλικία του ασθενούς, το επίπεδο συνείδησης και τη νευρολογική βλάβη κατά την εισαγωγή σε αντίθεση με τα επίπεδα της CRP. Συμπερασματικά, η μελέτη μας έδειξε πως η παρουσία του πυρετού στο Α.Ε.Ε. επιδεινώνει την αποκατάσταση των ασθενών και ότι η PCT ορού μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διαφοροδιάγνωση του πυρετού λοιμώδους έναντι του πυρετού κεντρικής αιτιολογίας.