Εξευρωπαϊσμός και νέες μορφές διακυβέρνησης: η κοινωνική διάσταση της απασχόλησης

Abstract

When the European Employment Strategy was launched in 1997 in order to contribute to themodernization of European welfare state which was pressurized due to a rapidly changingenvironment, it received mixed reviews. For the proponents, the European EmploymentStrategy was an innovative tool for policy learning, multilevel and multi-actor policymakingwhich promoted flexibility and coordination of national employment policies. For the sceptics, inturn, the European Employment Strategy was an ineffective tool with limited bindingness,oriented towards the lowest common denominator.More than ten years later after the adoption of the strategy, this study aims tocomparatively examine the validity of these arguments in Italy and Sweden. The study combines the concept of Europeanization with the theoretical assertions of new institutional is mand network governance in order to examine the organization and the implementation of theEuropean Employment Strategy at domestic level and evaluates the impacts of this process under the lens of a value-driven and market-oriented Europeanization of employment policies.

Όταν θεσπίστηκε η Ευρωπαϊκή Στρατηγική για την Απασχόληση το 1997 με στόχο νασυνεισφέρει στον εκσυγχρονισμό του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους που τελούσε υπόδιαρκή πίεση εξαιτίας ενός ταχύτατα μεταβαλλόμενου σύνθετου παγκόσμιου περιβάλλοντος, ηκριτική που δέχθηκε κινήθηκε σε δύο διαμετρικές θέσεις. Αφενός εθεάθη ως ένα καινοτόμοεργαλείο δημόσιας πολιτικής, που ευνοεί τη διάχυση μάθησης, την πολυεπίπεδη συμμετοχή,την ευελιξία και το συντονισμό των πολιτικών απασχόλησης, προωθώντας ένα νέο ευρωπαϊκόπρότυπο για την απασχόληση και αφετέρου προσεγγίστηκε με σκεπτικισμό, θεωρούμενη ωςένα αναποτελεσματικό εργαλείο πολιτικής, με περιορισμένη δεσμευτικότητα που κινείται στηλογική του ελάχιστου κοινού παρανομαστή.Δέκα και πλέον χρόνια από τη θέσπιση της στρατηγικής, η παρούσα μελέτη στοχεύει ναεξετάσει συγκριτικά την εγκυρότητα των παραπάνω ισχυρισμών στα εθνικά παραδείγματα τηςΙταλίας και της Σουηδίας. Συνδυάζοντας την έννοια του εξευρωπαϊσμού με τις θεωρητικές προτάσεις του νεο-θεσμισμού και της διακυβέρνησης δικτύων, μελετάται η οργάνωση και η εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Στρατηγικής για την Απασχόληση στο εσωτερικό των κρατών μελών και αξιολογούνται οι επιπτώσεις της μέσα από το πρίσμα ενός αξιακού και επιχειρησιακού εξευρωπαϊσμού των πολιτικών απασχόλησης.