Applied econometric issues regarding sectoral economic performance and economic growth

Abstract

This dissertation examines how three structurally distinct yet interdependent domains—technological development, financial systems under institutional andenvironmental risk, and tourism within globalization and economic complexity—shape long-run economic growth. It argues that aggregate performance cannot be understood without accounting for sectoral heterogeneity, nonlinear adjustment, and cross-country interdependence. To address these features, it develops a unified empirical framework using advanced panel econometric methods that incorporate cross-sectional dependence, dynamic error correction, asymmetric responses, and regime shifts. The first empirical study analyzes how technological structure and global knowledge networks explain cross-country differences in Total Factor Productivity (TFP). Using highly disaggregated patent data from the OECD Patent Statistics Database for 46 countries (1985–2019), it constructs 658-field patent-share vectors and a patent-based technology-proximity matrix that defines a global knowledge network. This network is embedded in dynamic spatial–network panel models with common factors,decomposing productivity into persistence, domestic fundamentals (R and D, human capital, institutional quality, technological variety), and network-mediated spillovers. The evidence shows that technological centrality, exposure to productive and innovative neighbors, and coherent (related) diversification raise TFP, though gains diminish at very high connectedness. Domestic R& D yields strong returns only whenpaired with sufficient human capital and institutional quality; otherwise, innovationbenefits tend to diffuse outward through the network. The second study investigates financial development, political stability, economic globalization, and environmental vulnerability as joint determinants of income dynamics in a balanced panel of 115 countries (1995–2019). It estimates a Panel Nonlinear ARDL (PNARDL) model via the Pooled Mean Group (PMG) estimator to separate long-run relationships from short-run adjustments while allowing asymmetric effects of positive versus negative changes in financial and institutional variables. Dynamic panel threshold GMM models further identify regime shifts driven by institutional quality, financial stability, and environmental vulnerability. Results indicate that financial deepening, institutional stability, and openness support long-run growth, but adverse shocks are substantially more harmful than equivalent improvements are beneficial. High environmental vulnerability weakens—and can reverse—the growth effects of finance and openness, implying that resilience is a prerequisite for development. The third study revisits the tourism–growth nexus in 127 countries (1995–2020). It constructs a Tourism Activity Index using Principal Component Analysis and estimates cross-sectionally augmented ARDL (CS-ARDL) models that control for unobserved global shocks and cross-sectional dependence. Findings support a nonlinear, inverted-U relationship: moderate tourism intensity boosts income through demand, employment, and foreign-exchange earnings, whereas over-specializationgenerates congestion, dependence, and greater exposure to external shocks. Interactions with economic complexity and cultural globalization show that diversified, sophisticated economies rely less on tourism as a primary growth engine and are better able to convert tourism inflows into broader structural upgrading. Overall, the dissertation shows that modern growth is networked, resilience-dependent, and sectorally nonlinear. Countries that strengthen their position in global knowledge networks, align finance with institutional robustness and climate resilience, and manage tourism specialization within a diversified economic structure are better positioned to achieve stable, sustainable long-run growth.

Η παρούσα διατριβή εξετάζει πώς τρεις δομικά διακριτοί αλλά αλληλεξαρτώμενοι τομείς— η τεχνολογική ανάπτυξη, τα χρηματοπιστωτικά συστήματα υπό θεσμικό και περιβαλλοντικό κίνδυνο και ο τουρισμός στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης και της οικονομικής πολυπλοκότητας—διαμορφώνουν τη μακροχρόνια οικονομική μεγέθυνση. Υποστηρίζει ότι η συνολική επίδοση δεν μπορεί να ερμηνευθεί πλήρως χωρίς να ληφθούν υπόψη η τομεακή ετερογένεια, οι μη γραμμικοί μηχανισμοί προσαρμογής και οι διακρατικές αλληλεξαρτήσεις. Για τον σκοπό αυτό αναπτύσσεται ένα ενιαίο εμπειρικό πλαίσιο με προηγμένες τεχνικές οικονομετρίας πάνελ, που ενσωματώνουν διαστρωματική εξάρτηση, δυναμική διόρθωση σφάλματος, ασύμμετρες αποκρίσεις και μετατοπίσεις καθεστώτος. Η πρώτη εμπειρική μελέτη διερευνά πώς η τεχνολογική δομή και τα παγκόσμια δίκτυα γνώσης εξηγούν διαφορές μεταξύ χωρών στην Συνολική Παραγωγικότητα των Συντελεστών (TFP). Με χρήση ιδιαίτερα αποδιαρθρωμένων δεδομένων πατεντών από τη βάση OECD Patent Statistics για 41 χώρες (1985–2019), κατασκευάζονται διανύσματα μεριδίων πατεντών σε 658 τεχνολογικά πεδία και ένας πίνακας τεχνολογικής εγγύτητας που ορίζει ένα παγκόσμιο δίκτυο γνώσης. Το δίκτυο ενσωματώνεται σε δυναμικά χωρικά–δικτυακά υποδείγματα πάνελ με κοινούς παράγοντες, τα οποία αποσυνθέτουν την παραγωγικότητα σε αδράνεια, εγχώρια θεμελιώδη (Ε και Α, ανθρώπινο κεφάλαιο, θεσμική ποιότητα, τεχνολογική ποικιλία) και δικτυακές διαχύσεις. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η τεχνολογική κεντρικότητα, η έκθεση σε παραγωγικούς και καινοτόμους «γείτονες» και η συνεκτική (σχετική)διαφοροποίηση αυξάνουν την TFP, με φθίνουσες αποδόσεις σε πολύ υψηλά επίπεδα διασύνδεσης. Η εγχώρια Ερευνά και Ανάπτυξη αποδίδει ισχυρά μόνο όταν συνδυάζεται με επαρκές ανθρώπινο κεφάλαιο και θεσμική ποιότητα· διαφορετικά, τα οφέλη της καινοτομίας τείνουν να διαχέονται προς το εξωτερικό μέσω του δικτύου. Η δεύτερη μελέτη εξετάζει τη χρηματοπιστωτική ανάπτυξη, την πολιτική σταθερότητα, την οικονομική παγκοσμιοποίηση και την περιβαλλοντική τρωτότητα ως κοινούς προσδιοριστές της εισοδηματικής δυναμικής σε ισοσκελισμένο πάνελ 115χωρών (1995–2019). Εκτιμάται Panel Nonlinear ARDL (PNARDL) με Pooled MeanGroup (PMG), ώστε να διακριθούν οι μακροχρόνιες σχέσεις από τις βραχυχρόνιες προσαρμογές, επιτρέποντας ασυμμετρία μεταξύ θετικών και αρνητικών μεταβολών. Συμπληρωματικά, δυναμικά υποδείγματα threshold GMM εντοπίζουν μεταβολές καθεστώτος που καθοδηγούνται από θεσμική ποιότητα, χρηματοπιστωτική σταθερότητα και περιβαλλοντική τρωτότητα. Διαπιστώνεται ότι η χρηματοπιστωτική εμβάθυνση, η θεσμική σταθερότητα και το άνοιγμα ενισχύουν τη μεγέθυνση μακροχρόνια, όμως τα αρνητικά σοκ είναι δυσανάλογα πιο επιζήμια. Υψηλή περιβαλλοντική τρωτότητα αποδυναμώνει ή και αναστρέφει τα οφέλη της χρηματοδότησης και της παγκοσμιοποίησης, αναδεικνύοντας την ανθεκτικότητα ως προϋπόθεση ανάπτυξης . Η τρίτη μελέτη επανεξετάζει τη σχέση τουρισμού–μεγέθυνσης σε 127 χώρες(1995–2020). Κατασκευάζεται Δείκτης Τουριστικής Δραστηριότητας μέσω Ανάλυσης Κύριων Συνιστωσών και εκτιμώνται CS-ARDL υποδείγματα που ελέγχουν για μη παρατηρούμενα παγκόσμια σοκ και διαστρωματική εξάρτηση. Τα ευρήματα υποστηρίζουν μη γραμμική, ανεστραμμένη-U σχέση: μέτρια τουριστική ένταση αυξάνει το εισόδημα, ενώ η υπερ-εξειδίκευση προκαλεί συμφόρηση, εξάρτηση και μεγαλύτερη έκθεση σε εξωτερικά σοκ. Οι αλληλεπιδράσεις με την οικονομική πολυπλοκότητα και την πολιτισμική παγκοσμιοποίηση δείχνουν ότι πιο διαφοροποιημένες και σύνθετες οικονομίες βασίζονται λιγότερο στον τουρισμό ως κύρια μηχανή μεγέθυνσης και μετατρέπουν ευκολότερα τις τουριστικές εισροές σε διαρθρωτική αναβάθμιση. Συνολικά, η διατριβή καταδεικνύει ότι η σύγχρονη μεγέθυνση είναι δικτυωμένη, εξαρτώμενη από την ανθεκτικότητα και τομεακά μη γραμμική. Χώρες που ενισχύουν τη θέση τους στα παγκόσμια δίκτυα γνώσης, ευθυγραμμίζουν τη χρηματοπιστωτική ανάπτυξη με θεσμική ισχύ και κλιματική ανθεκτικότητα και διαχειρίζονται την τουριστική εξειδίκευση μέσα σε διαφοροποιημένη οικονομική δομή, είναι καλύτερα τοποθετημένες για σταθερή και βιώσιμη μακροχρόνια μεγέθυνση.