Οργάνωση φθογγικού υλικού και μορφής στα διπλά κοντσέρτα του Νίκου Σκαλκώτα: κλασική παράδοση και καινοτομία

Περίληψη

Η παρούσα διατριβή στοχεύει στην αναλυτική προσέγγιση των τεσσάρων διπλών κοντσέρτων του Νίκου Σκαλκώτα, ως ένα επαρκές δείγμα του τρόπου με τον οποίο χρησιμοποίησε δημιουργικά τη μορφή, το είδος του κοντσέρτου και τη συνύπαρξη δύο σολιστών. Το δείγμα αυτό περιλαμβάνει τρία ελεύθερα ατονικά και ένα δωδεκαφθογγικό έργο, καλύπτοντας εν μέρει και το αναλυτικό κενό που υπάρχει στη βιβλιογραφία, όσον αφορά στην ανάλυση της ατονικής μουσικής του συνθέτη. Τα υπό εξέταση έργα καλύπτουν όλες τις δημιουργικές περιόδους του συνθέτη [Κοντσέρτο για πιάνο βιολί και ορχήστρα(1930), Κοντσερτίνο για δύο πιάνα και ορχήστρα(1935), Κοντσέρτο για βιολί, βιόλα και ορχήστρα πνευστών (1939) και Κοντσέρτο για δύο βιολιά και ορχήστρα(1944)]. Η διαδικασία της ανάλυσης και τελικής σύγκρισης των εν λόγω έργων επιχειρεί: A) να φέρει στην επιφάνεια κοινά στοιχεία που μπορεί να έχουν έργα τελείως διαφορετικού ιδιώματος, B) να αναδείξει διαφορές ανάμεσα σε ομοειδή έργα, Γ) να δείξει μέσω του συνδυασμού αναλυτικών μεθο ...
περισσότερα

Περίληψη σε άλλη γλώσσα

Nikos Skalkottas (1904-1949) is a Greek composer who studied in Berlin (1921-1933) with Kurt Weil, Philipp Jarnach and mainly with Arnold Schoenberg. He has composed both chamber and orchestral music and his musical language comprises serial, atonal and tonal idioms. Among his thirty orchestral works, fourteen concertos or concertante works can be found, and four of them are double concertos: Concerto for piano, violin and orchestra (1930), Concertino for two pianos (1935), Concerto for violin, viola and wind orchestra (1939-40) and Concerto for two violins and orchestra (1944). These four concertos have been composed in different periods of his compositional career, representing different phases of his creativity. In addition, except for the Concertino (Twelve-tone), all the other works are in an atonal idiom. As a result, by analyzing works so different from each other we intent to give a wider view of his compositional method by comparing their formal and pitch organization.Through ...
περισσότερα
Πρέπει να είστε εγγεγραμένος χρήστης για έχετε πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες του ΕΑΔΔ  Είσοδος /Εγγραφή

Όλα τα τεκμήρια στο ΕΑΔΔ προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα.

Διεύθυνση Handle
http://hdl.handle.net/10442/hedi/45266
ND
45266
Εναλλακτικός τίτλος
Pitch class organization and form of Nikos Skalkottas’s double concertos: classical tradition and innovation
Συγγραφέας
Παπαγιαννοπούλου, Πηνελόπη Παναγιώτης
Ημερομηνία
2019
Ίδρυμα
Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Σχολή Καλών Τεχνών. Τμήμα Μουσικών Σπουδών
Εξεταστική επιτροπή
Τσούγκρας Κωνσταντίνος
Χάρδας Κωνσταντίνος
Ζερβός Γεώργιος
Σακαλλιέρος Γεώργιος
Βούβαρης Πέτρος
Φούλιας Ιωάννης
Παπαγεωργίου Δημήτριος
Επιστημονικό πεδίο
Ανθρωπιστικές Επιστήμες
Τέχνες
Λέξεις-κλειδιά
Μουσική θεωρία; Σκαλκώτας Νίκος (1904:1949); Μουσική ανάλυση
Χώρα
Ελλάδα
Γλώσσα
Ελληνικά
Άλλα στοιχεία
336 σ., πιν., σχημ.