Η δράση των α1-αναστολέων στην εκκριτική και ενζυματική δραστηριότητα των σπερματοδόχων κύστεων

Abstract

The a1 - inhibitors are first-line therapy for symptomatic treatment of benign prostatic hyperplasia.Their action (secretory-enzymatic) in the other accessory sex glands(seminal vesicles, Cowper glands) have not been studied. O ultimate goal of this pilot study was to examine the effect of inhibitors α-1 (A1 AR) in the secretory and enzymatic activity of seminal vesicles (SV) and the study as well of oxidative stress in the rats SV treated with the alpha1-blocker - terazosin. For this reason we used 20 adult male rats of the genus Wistar, age 100 ± 5 days at which the suspension of A1-AR was done with terazosin in steady dose per os. Control animals were used in which saline water was supplied. We proced in quantitative analysis of TBARS to assess oxidative stress, and for immunohistochemical study of the samples, the antibody Catalase was used. Our findings suggest that: 1) The use of terazosin provoked changes in secretory activity both microscopic and macroscopic through the loss of sympathetic innervation of the seminal vesicles. 2) The increase in TBARS values indicates the existence of oxidative stress in the group receiving terazosin, finding that confirmed immunohistochemically by overexpression of the enzyme catalase. In conclusion we demostrate that enzymatic activity of SV have been when taken by a1 - terazosini inhibitor. 3) The above evidence suggests that the reducing oxidant system with a view to protecting sperm from harmful external factors.

Οι α1 - αναστολείς παρότι αποτελούν θεραπεία πρώτης γραμμής για την συμπτωματική θεραπεία της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη εντούτοις δεν έχει μελετηθεί η δράση τους (εκκριτική-ενζυματική) στους υπόλοιπους επικουρικούς γεννητικούς αδένες και ειδικά στις σπερματοδόχους κύστεις. O απώτερος στόχος της παρούσας πειραματικής μελέτης ήταν να εξετάσει την επίδραση των α1 αναστολέων (α1 AR) στην εκκριτική και ενζυματική δραστηριότητα των σπερματοδόχων κύστεων (ΣΚ) καθώς και την μελέτη του οξειδωτικού stress στις ΣΚ των επιμύων που έλαβαν τον α1- αναστολέα - τεραζοσίνη. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιήθηκαν 20 ενήλικες άρρενες αρουραίοι του γένους Wistar, ηλικίας 100±5 ημερών στους οποίους για την αναστολή των α1-AR χορηγήθηκε per os τεραζοσίνη σε σταθερή δόση. Παράλληλα χρησιμοποιήθηκαν ζώα ως μάρτυρες στα οποία χορηγήθηκε φυσιολογικός ορός. Για την εκτίμηση του οξειδωτικού stress στο έκκριμα των ΣΚ έγινε ποσοτική ανάλυση των TBARs ενώ για την ανοσοιστοχημική μελέτη των δειγμάτων χρησιμοποιήθηκε το αντίσωμα Catalase . Τα ευρήματα μας συνηγορούν ότι: 1) Η χορήγηση της τεραζοσίνης επιφέρει μεταβολές της εκκριτικής δραστηριότητας τόσο μικροσκοπικές όσο και μακροσκοπικές μέσω της απώλειας της συμπαθητικής νεύρωσης των σπερματοδόχων κύστεων. 2) Η αύξηση στις τιμές των TBARS καταδεικνύει την ύπαρξη οξειδωτικού stress στην ομάδα που έλαβε τεραζοσίνη εύρημα το οποίο επιβεβαιώνεται και ανοσοιστοχημικά με την υπερέκφραση του ενζύμου καταλάση.Ως εκ τούτου αποδεικνύεται η μεταβολή της ενζυματικής δραστηριότητας των ΣΚ όταν λαμβάνεται ο α1 - αναστολέας τεραζοσίνη. 3) Από τα ανωτέρω προκύπτει η υπάρξη ειδικού του οργάνου οξειδο-αναγωγικού συστήματος με απώτερο στόχο την προστασία των σπερματο- ζωαρίων από επιβλαβείς εξωγενείς παράγοντες.