The adolescent self in contemporary drama: digital identity and the pedagogical potential of theatre

Abstract

Theatre has long been recognised as a powerful educational medium, valued for its capacity to illuminate social issues and foster critical awareness. By contrast, social media, whose pervasive influence has reshaped contemporary life, remain a relatively underexplored domain within educational contexts. This gap has contributed to a growing divide between educators and students, rooted in their differing experiences of the digital world. Addressing this divide, the present dissertation examines eight contemporary plays written for and performed by adolescents, from high school to college age. These works engage with a wide spectrum of social issues that resonate deeply with today’s youth, whose identities and relationships are profoundly shaped by the omnipresence of social media. Through their dramatisation of attention-seeking, cyberbullying, distraction, and the search for authentic connection, the plays invite audiences to reflect critically on the complexities of digital culture. In doing so, they demonstrate the potential of theatre not only as an educational tool but also as a medium through which students can articulate, question, and better understand the challenges of growing up in the social media era.

Το θέατρο αναγνωρίζεται διαχρονικά ως ένα ισχυρό παιδαγωγικό μέσο, λόγω της ιδιαίτερης ικανότητάς του να αναδεικνύει κρίσιμα κοινωνικά ζητήματα και να καλλιεργεί την κριτική σκέψη και τον αναστοχασμό. Αντιθέτως, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, παρά τη διάχυτη παρουσία και την καθοριστική επιρροή τους στη διαμόρφωση της σύγχρονης κοινωνικής πραγματικότητας, εξακολουθούν να συνιστούν ένα σχετικά ανεξερεύνητο πεδίο στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής θεωρίας και πράξης. Το έλλειμμα αυτό έχει συμβάλει στη διεύρυνση του χάσματος μεταξύ εκπαιδευτικών και μαθητών, το οποίο εδράζεται στις διαφορετικές εμπειρίες τους σχετικά με τον ψηφιακό κόσμο. Ανταποκρινόμενη στην ανάγκη γεφύρωσης του χάσματος αυτού, η παρούσα διατριβή εξετάζει οκτώ σύγχρονα θεατρικά έργα, γραμμένα για και παρουσιασμένα από εφήβους και νέους, από τη δευτεροβάθμια έως την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Τα έργα αυτά πραγματεύονται ένα ευρύ φάσμα κοινωνικών ζητημάτων που αντανακλούν τους προβληματισμούς της σύγχρονης νεολαίας, της οποίας η συγκρότηση της ταυτότητας και οι διαπροσωπικές σχέσεις επηρεάζονται βαθιά από την πανταχού παρουσία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Μέσα από τη δραματουργική αναπαράσταση φαινομένων όπως η επιδίωξη της προσοχής, ο διαδικτυακός εκφοβισμός, η διάσπαση της προσοχής και η αναζήτηση αυθεντικής ανθρώπινης επικοινωνίας, τα έργα προσκαλούν το κοινό σε μια διαδικασία κριτικού αναστοχασμού σχετικά με τις πολυδιάστατες προκλήσεις της ψηφιακής κουλτούρας. Με τον τρόπο αυτό αναδεικνύουν τις δυνατότητες του θεάτρου όχι μόνο ως παιδαγωγικού εργαλείου, αλλά και ως μέσου έκφρασης, αμφισβήτησης και κατανόησης των προκλήσεων που συνεπάγεται η διαμόρφωση της ταυτότητας και η μετάβαση προς την ενηλικίωση στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.