L2 development in young Greek EFL learners: effects of internal and external factors

Abstract

This thesis examines L2 development in young Greek learners of English as a Foreign Language (EFL) taking into consideration the effects of internal (memory, level of language attainment) and external (grade (=length of exposure)) factors. Following Segalowitz's (2016) definition of a fluent speaker as someone able to produce complex language within specific time, we investigated the developmental route of fluency through its components, Complexity, Accuracy and Fluency, in an attempt to explore vocabulary, syntax, morphology and speech rate. The participants were 61 Greek learners aged between 10 and 12, recruited from an experimental Greek state school with holistic teaching and implicit learning in EFL. 9 native English speakers of the same age range served as the control group. The L1 Greek children’s English proficiency level was established by a placement test. Oral performance was estimated by two story retellings of different complexity, while an n-back test examined updating memory. Data analysis showed no effect of memory on fluency components, suggesting that it might not be a contributing factor in retelling narration tasks within an implicit L2 learning context. Results confirmed development, associated with proficiency level and length of exposure, in Complexity and Accuracy but not in Fluency. The EFL participants' performance was similar to that of the native controls in subordination (an index of syntactic complexity), pronominal reference, subject and object realisation, and in article use but not in speech rate, lexical diversity or accuracy in verb inflection. Results also showed differential development for lexical and syntactic complexity adding claim to the idea of approaching complexity as the separate variables of lexis and syntax. The present study suggests that proficiency, years of exposure to L2 input, and individual variation have an effect on accuracy, with the proficiency level effect being the most important. Results also support the natural order of grammatical morpheme acquisition proposed in earlier studies and indicate an interaction between story complexity and fluency components not mentioned in previous research.

H παρούσα διατριβή εξετάζει την ανάπτυξη της αγγλικής ως ξένης γλώσσας (EFL) σε μαθητές/τριες δημοτικού σχολείου στην Ελλάδα, σε σχέση με την επίδραση ενδογενών (μνήμη, επίπεδο γλωσσικής επίδοσης) και εξωγενών (σχολική τάξη (=διάρκεια έκθεσης στη γλώσσα)) παραγόντων. Ακολουθώντας τον ορισμό της γλωσσικής ευχέρειας ως την ικανότητα παραγωγής σύνθετης γλώσσας σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (Segalowitz, 2016), διερευνήσαμε την αναπτυξιακή πορεία της ευχέρειας μέσω των συστατικών της, πολυπλοκότητα, ακρίβεια και ευχέρεια, σε σχέση με το λεξιλόγιο, τη σύνταξη, τη μορφολογία και τον ρυθμό ομιλίας. H πειραματική ομάδα περιέλαβε 61 παιδιά, 10-12 ετών, σε πειραματικό δημοτικό σχολείο που ακολουθεί ολιστική προσέγγιση και μη ρητή διδασκαλία της γραμματικής στην αγγλική γλώσσα. Η ομάδα ελέγχου περιέλαβε 9 παιδιά με Γ1 την αγγλική γλώσσα. Το επίπεδο αγγλομάθειας της πειραματικής ομάδας διαπιστώθηκε από τυποποιημένο τεστ γλωσσικής επάρκειας. Σε όλα τα παιδιά δόθηκαν (α) 2 προφορικές δοκιμασίες αναδιήγησης ιστοριών που βασίζονταν σε σειρά εικόνων και (β) μια δοκιμασία εργαζόμενης μνήμης (n-back test). Η ανάλυση δεδομένων δεν έδειξε επίδραση της μνήμης στα συστατικά στοιχεία της ευχέρειας, που πιθανόν σημαίνει ότι η μνήμη μπορεί να μην επηρεάζει την ευχέρεια στην προφορική αναδιήγηση όταν τα παιδιά εκτίθενται σε υπόρρητη διδασκαλία της Γ2. Τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν γλωσσική ανάπτυξη σε σχέση με επίπεδο γλωσσομάθειας και χρόνο έκθεσης σε γλωσσικό εισαγόμενο σε ό,τι αφορά την πολυπλοκότητα και την ακρίβεια αλλά όχι την ευχέρεια. Οι πειραματικές ομάδες είχαν παρόμοια επίδοση με την ομάδα ελέγχου ως προς τη χρήση υποτακτικής σύνδεσης, υποκειμένων και αντικειμένων, αναφορικών αντωνυμιών και άρθρων αλλά όχι ως προς τον ρυθμό ομιλίας, τη λεξιλογική ποικιλομορφία ή την ακρίβεια στην κλίση των ρημάτων. Τα αποτελέσματα έδειξαν επίσης διαφορετική εξέλιξη μεταξύ της λεξιλογικής και της συντακτικής πολυπλοκότητας, ενισχύοντας την άποψη ότι η πολυπλοκότητα πρέπει να προσεγγίζεται μέσω διακριτών μεταβλητών του λεξιλογίου και της σύνταξης. Η παρούσα μελέτη υποδεικνύει ότι το επίπεδο γλωσσικής επάρκειας, η διάρκεια της έκθεσης σε γλωσσικά ερεθίσματα της Γ2 και οι ατομικές διακυμάνσεις επηρεάζουν την ακρίβεια, με την επίδραση του επιπέδου επάρκειας να είναι η σημαντικότερη. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν επίσης τη «φυσική σειρά» κατάκτησης των γραμματικών μορφημάτων που προτάθηκε σε προγενέστερες μελέτες και αναδεικνύουν μια αλληλεπίδραση μεταξύ της πολυπλοκότητας των ιστοριών που χρησιμοποιήθηκαν στις δοκιμασίες και των παραμέτρων της ευχέρειας λόγου, η οποία δεν είχε επισημανθεί σε προηγούμενες έρευνες.