H ψηφιακή δημόσια διπλωματία της Ε.Ε. στο Twitter: ο ρόλος και η σημασία της ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής και στρατηγικής επικοινωνίας κατά τη διαμόρφωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων

Abstract

This doctoral thesis investigates the normative dimension of the European Union’s digital public diplomacy aiming to highlight its significance as a tool of strategic communication and foreign policy. Furthermore, this study examines whether the European Union can employ digital strategic narratives to project and construct normative identities, particularly through the promotion of human rights during times of crisis, with a focus on Greek-Turkish tensions. The study is grounded in a purpose-designed theoretical framework that combines international relations theories. At the same time, the doctoral thesis explores a selected sample of European and Turkish tweets using a mixed-methods approach. The findings reveal that the EU’s strategic normative narratives did not receive the expected perception among Turkish public opinion. Building on these results, the doctoral thesis seeks to address a theoretical and research gap in the study of normative strategic narratives.

Η παρούσα διδακτορική διατριβή διερευνά την κανονιστική διάσταση της ψηφιακής δημόσιας διπλωματίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναδεικνύοντας τη σημασία της ως διαύλου στρατηγικής επικοινωνίας και άσκησης εξωτερικής πολιτικής. Ειδικότερα, εξετάζεται κατά πόσον η Ευρωπαϊκή Ένωση δύναται μέσω της διαμόρφωσης ψηφιακών στρατηγικών αφηγήσεων να προβάλλει και να συγκροτήσει κανονιστικές ταυτότητες ιδίως στο πλαίσιο προώθησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε περιόδους κρίσεων με επίκεντρο τις ελληνοτουρκικές εντάσεις. Πιο συγκεκριμένα, βασίζεται σε ένα σύνθετο θεωρητικό πλαίσιο που αντλεί από τις θεωρίες των διεθνών σχέσεων. Παράλληλα, δια της αξιοποιήσεως ενός μοντέλου μικτών μεθόδων αναλύεται ένα επιλεγμένο δείγμα ευρωπαϊκών και τουρκικών tweets. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι οι κανονιστικές αφηγήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν έτυχαν της αναμενόμενης πρόσληψης από την τουρκική κοινή γνώμη. Εξ’ αυτού του λόγου η διδακτορική διατριβή φιλοδοξεί να συμβάλει στη γεφύρωση του θεωρητικού και μεθοδολογικού κενού στη μελέτη των κανονιστικών στρατηγικών αφηγήσεων.