Ο λόγος της εξορίας: η μεταποιητική και η ειδολογική διάσταση των Tristia και των Epistulae ex Ponto του Οβίδιου

Περίληψη

Εξορισμένος από τον αυτοκράτορα Αύγουστο στους Τόμους της Μαύρης Θάλασσας, ο Οβίδιος αποφασίζει να συγγράψει τα Tristia και τις Epistulae ex Ponto. Τα κείμενα αυτά παρουσιάζουν τη ζωή στα έσχατα όρια της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας μέσα από την οπτική γωνία ενός άδικα εκτοπισμένου ελεγειακού ποιητή. Εγκλωβισμένος σε ένα αφιλόξενο και χειμαζόμενο περιβάλλον και περιστοιχισμένος από πολεμοχαρείς και βάρβαρους κατοίκους, ο απεγνωσμένος ποιητής αποστέλλει πίσω στη Ρώμη ελεγειακές επιστολές, μέσω των οποίων περιγράφει με δραματικούς όρους την κατάστασή του, απολογείται για το παρελθόν του και ζητεί από τους παραλήπτες τους να μεριμνήσουν για την επιστροφή του, επικαλούμενος τον ηθικό κώδικα της amicitia. Παρόλο που, ως αυτοσυνείδητος ποιητής, αναγνωρίζει παραλήψεις, υπερβολές και επαναλήψεις στις περιγραφές του, αδιαφορεί να τις διορθώσει, δεδομένων των ακραίων συνθηκών που έχει να αντιμετωπίσει. Η κωδικοποιημένη εγγραφή αυτών των μηνυμάτων στον ποιητικό λόγο της εξορίας αποτελεί το αντικείμενο ...
περισσότερα

Περίληψη σε άλλη γλώσσα

Tristia and Epistulae ex Ponto describe the life on the margins of the Roman Empire through the subjective filter of an unjustly banished elegiac poet. Enclosed in a frozen and barren wasteland and surrounded by warlike and uncivilized people, the Ovidian speaker sends ele-giac epistles back to Rome in which he bewails his predicament, apologizes for his previous erotic poetry, and makes constant appeals to his addressees, according to the protocols of amicitia, for his return to the capital or at least for a milder place of exile. Furthermore, as a self-conscious poet, he admits that his verses are unpolished, hyperbolic, and monotonous. The encoded inscription of those messages in Ovid’s exile poetry is the subject of the thesis. Through a close reading of the programmatic and the poetological passages, the study follows the construction of the discourse of exile, refers to its signs and motifs, and underlines its metapoetic and metageneric connotations. The self-referential comments ...
περισσότερα
Πρέπει να είστε εγγεγραμένος χρήστης για έχετε πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες του ΕΑΔΔ  Είσοδος /Εγγραφή

Όλα τα τεκμήρια στο ΕΑΔΔ προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα.

Διεύθυνση Handle
http://hdl.handle.net/10442/hedi/43471
ND
43471
Εναλλακτικός τίτλος
The discourse of exile: metaliterary and generic approaches to Ovid's Tristia and Epistulae ex Ponto
Συγγραφέας
Στάθης, Σωτήριος Δημήτριος
Ημερομηνία
2018
Ίδρυμα
Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Σχολή Φιλοσοφική. Τμήμα Φιλολογίας. Τομέας Κλασσικών Σπουδών
Εξεταστική επιτροπή
Κυριακίδης Ευστράτιος
Παπαγγελής Θεόδωρος
Φυντίκογλου Βασίλειος
Φραγκουλίδης Σταύρος
Τσίτσιου-Χελιδόνη Χρυσάνθη
Παπαϊωάννου Σοφία
Μιχαλόπουλος Ανδρέας
Επιστημονικό πεδίο
Ανθρωπιστικές Επιστήμες
Γλώσσα & Λογοτεχνία
Λέξεις-κλειδιά
Οβίδιος; Ερωτική ελεγεία; Διακειμενικότητα; Λογοτεχνικό είδος
Χώρα
Ελλάδα
Γλώσσα
Ελληνικά
Άλλα στοιχεία
367 σ.